Turkey to represent Ireland

Имам неколку гревови во животот - боливуд, евровизија и хорор филмови (ова последното почна да ми поминува оти на 26 години почнав да имам кошмари). Евровизија нуди непрекината разонода во мојот живот почнувајќи од крајот на фебруари па се до гранд финалето кога секогаш победува оној кој ќе го предвидам ( со исклучок на 2001 некаде....кога победија последните евровизиски песни)

(Добро де, не е баш Турција ама мисирка, и тоа каква мисирка! )

Се вика Дастин и ја признава Македонија!

Зборува со даблински акцент и ја признава Македонија!

на неќење има турбо фолк ритам!

прогноза - минимум 3 место (досега не сум ги слушнала сите)



аха, во Полска импортиравме анонимна американка (за која постои големо сомневање дека е транвестит, што нормално во ЕСЦ е секогаш плус), која што многу тенко испеа плагијат на Витни Хјустон и нормално - победи!

Социјално Вмрежување на Полски

Или уатсап ин ЕУ повторно....

Во фамозниот ем крајно пробудувачки клип –Дид ју ноу?– кажаа дека доколку МајСпејс би бил држава тоа би била 11 држава по број на жители на светот – со 106 милиони регистрирани корисници насекаде на светот. Денеска, за да се најде било кој жител на светот (грубо кажано) доволно е неколку клика баш според можностите што ги нудат сите сајтови за социјално вмрежување. Во блогот, онака како што го сфаќаме повеќето традиционални блогери- битно е линкувањето но сепак тоа е второстепено – бидејќи во блоговите е сепак на прво место презентирањето на самите себеси и она што сакаме да го изразиме. Доколку сме во МајСпејс или во Фејсбук или нешто случно – тогаш најблиску е кој сме и со кој сме поврзани. На некој начин творејќи ја нашата страница на МајСпејс сакаме да му кажеме на светот дека постоиме и дека сме поврзани со многу луѓе околу нас – тоа е еден вид на презентирање пред светот – колку пријатели имаме – и колку според тоа вредиме.

Фејсбук пак, од своја страна, е продукт измислен од Марк Зукерберг со скромна идеа да ги поврзи на едно место сите студенти на Харвард. Идеата беше толку интересна уште од самиот нејзин почеток да мрежата прво се прошири на сите студенти на таканаречената Ајви Лига (најпрестижните американски универзитети како на пример Јеил или Принстон) за веднаш потоа да им даде пристап и на другите универзитети – а уште подоцна буквално на секој кој сака да се зачлени ви истиот. Сето тоа доведе да Мајкрософт во октомври оваа година купи само 1,6% (со зборови – еден запирка шест) од акциите на Фејсбук за цена од 246 милиони долари, што на сајтот му дава вредност од неверојатни 15 билиони долари!!!!

Тоа значи дека Марк Зукерберг, роден 1984 година, на свои 23 години станува билионер – зошто? Бидејќи е еден од пионерите на социјалното вмрежвање. Имал идеа и ја реализирал со неверојатен успех. Јас на 23 години немав ниту сметка во банка, т.е ја отворив за да ја земам својата прва плата во износ од околу тогашни 450 евра. (што беше многу добра прва плата, наредната година беше полошо) Само што јас немав идеа, не отворив бизнис туку избрав едноставно да се вработам...каде било...имав долгови за плакање.

Пред некое време пишував за тоа колку пољаците се заљубени во самите себе, во својот јазик и во се што е полско. Бидејќи предавам во приватна висока институција која што едуцира идни информатичари можам да го кажам следното – тие идни информатичари не знаат ни грам англиски бидејќи досега имале прилика да работат на полски виндоус, линукс, полски верзии на се што ќе ви текне – англискиот воопшто не им бил потребен и заради тоа, нормално не го знаат. Заради тоа го обожаваат нивниот комуникатор Гаду Гаду кој што, како што напишав порано не е ништо посебно сам по себе освен тоа што е напишан на полски.

Во наредниот пост ќе ви раскажам за полските наследници на мајспејс и фејсбук. И за тоа како и во Полска (како пост-комунистичка држава со многу голем процент на жители кои немаат повеќе од 200 евра месечен приход – значи исто како во Македонија). Неспорно е тоа дека има многу пољаци регистрирани на МајСпејс и ФејсБук, но уште повеќе регистрирани корисници има на Гроно.нет, Наша-Класа.пл или на Голденлине.пл.

Тинки Винки упорно намига!!!

Телетабис повторно прават афера...повторно тој стар геј Тинки Винки некому му смета. Овој пат сепак не се работи за неговиот триаголник туку за неговата црвена торба.

И секако се ова од срцето на Европа - Poland! Where else!?

Следува цитат од БиБиСи. гласно е веќе неколку дена, а ете сега е и глобално гласно!

Poland! Where Else?Ништо чудно што туризмот цвета овде. Сите доаѓаат да ги видат пољаците дали навистина се толку чудни или им ваѓаат масоните муабети.

The spokesperson for children's rights in Poland, Ewa Sowinska, singled out Tinky Winky, the purple character with a triangular aerial on his head.

"I noticed he was carrying a woman's handbag," she told a magazine. "At first, I didn't realise he was a boy."

EU officials have criticised Polish government policy towards homosexuals.

Ms Sowinska wants the psychologists to make a recommendation about whether the children's show should be broadcast on public television.

Poland's authorities have recently initiated a series of moves to outlaw the promotion of homosexuality among the nation's children.

Tinky Winky's psychological evaluation is being treated fairly light-heartedly by many people here.

One radio station asked its listeners to vote for the most suspicious children's show. Some e-mailed in, saying that Winnie the Pooh had only male friends.

повеќе овде

А сега поздрав и од Вини Пу! кој навистина имал само машки другарчиња! Сомнително!

потпишете петиција против промена на полскиот устав

во врска со тоа какви промени му се закануваат на полскиот устав читај овде-

доколку сакаш да направиш нешто за спас на милиони полски жени кои од пред се здраствени (сериозно загрозување на животот) и социјални причини (инцест, силување) нема да бидат во можност да извршат аборција доколку уставот се промени прочитај подолу и доколку се согласуваш со напишаното, после размислување, потпиши се под напишаното

To:

President of the Republic of Poland

The Sejm of the Republic of Poland

The Senate of the Republic of Poland

We strongly oppose the initiative of the League of Polish Families (LPR) political party to totally ban the termination of pregnancy by the amendment of the article 38 of the Constitution, namely introducing the phrase “the protection of life from the moment of conception”. We are against this initiative since it creates a serious menace for all girls and women. The amendment of the article 38 will result in a deeper respect for the fetus than for a women’s life. The victims of rape, as well as women, who are conscious that the fetus is seriously and fatally damaged will be forced to give a birth. The pregnancy would not be even terminated if the life or health of a women is threatened. Paradoxically, article 38 which aims at the protection of the every person’s life, would not guarantee the protection of the life of pregnant women.

The LPR’s struggle to amend article 38 will lead to further limitation of the women’s human rights in Poland, among others a right to life, health, and dignity. Many women will resign from maternity due to the risk that in case of problems she would not receive medical help necessary for her survival. Is it this, what the League of Polish Families wants to achieve? The protagonists of introduction of total ban on the termination of pregnancy claim that the human life is of superior value. Yet this statement seems to be full of hypocrisy and cynicism. The League of Polish Families calls for the protection of the unborn life and at the same time struggles for the reinstatement of the capital sentence.

The means the League of Polish Families undertaken to introduce ban on abortion are also unacceptable. The Constitution has been accepted by Polish citizens in referendum. Article 38 has been extensively discussed in social debate. When the Constitution was put to the vote, electorate was conscious that the article 38 has an influence on the Polish abortion bill. It is not a hazard that it does not protect life from the moment of conception. There was no social consent for it. We believe that it is inadmissible to change the content of any constitutional article in a way other than referendum.

The initiative of the League of Polish Families is not only an objectification of a women but also stays in stark contrast with the more liberal law that can be exercised by women in almost all the EU Member States.

We appeal to the President of Poland, Lower and Higher House of the Parliament to refuse all the projects that lead to limitation of women’s human rights: a right to life, health and dignity.

List of signatures

за тоа како изгледа ситуацијата на жените кои се принудени да раѓаат дури и кога нивното здравје е сериозно загрозено и кои последици тоа со себе носи прочитај ја брошурата (пдф)

или на кратко - овде

вклучи се!

помогни!

разгласи!

what's up in EU (малце за аборцијата)

Прв дел -

Полска е една од ретките земји (освен Ирска) во Европска Унија каде што католичката црква е главно легислативно тело. Кога на тоа ќе се додадат денешната влада која е глобално исмејувана во сите светски медиуми и во главно доста негативните асоцијации за полскиот народ во Америките (ever heard a Polish Joke?) и во Западна Европа (славниот мит за полскиот хидрауличар), ништо чудно што моментално половина Полска е испразнета. Сфе живо бега на Запад, во т.н ЕУ Пропер, каде што може со нормална работа да си приушти нормален живот, или пак, каде што попот од локалната парафија нема да прислушкува што се случува во нивните купени на 50-годишен кредит станови. Бегаат онаму каде што нивните деца нема да бидат принудени да одат на часови по католички катехизам и каде што министерот за образование а воедно и вицепремиер Роман Гиертих нема да ги омаловажува како држава. Бегаат од држава каде што друг вицепремиер има едно 5-6 кривични дела за којшто никогаш не одслужил казна и којшто никојпат не помислил да заврши средно образование со државен матурски испит, но тоа не го спречило да има едно 3-4 докторски титули на низа универзитети во Украина и Русија. (дури да напишам посебен пост само за тоа какви се низа чуда нуди оваа држава ќе преминам на главната тема)

Полска е земја каде што владее католички шаријат. Се разбира, слично како во Авганистан, овде правото е пред се свртено кон тоа да му го одзема правото на низа нешта на жените.

Во 1993 година, после 4 годишно дебатирање, полското националистичко-католичко лоби изгласа закон кој забранува аборција. Тој закон беше донесен откако, почнувајќи од 1956 година се до 1993 година, аборцијата беше дозволена и легална во сите приватни и државни институции. Во 1993 година пак, аборцијата е забранета во секој случај освен доколку настане -

1. загрозување на животот на мајката, или опасност од сериозно нарушување на нејзиното здравје

2. загрозување на животот на фетусот, земајќи во предвид дека детето кое што ќе се роди ќе биде смртно болно.

3. Плод настанат како резултат на нелегален сексуален однос, како на пример – инцест или силување.

Сето тоа го задоволи поголемиот дел од полскиот народ и така сите требаа среќно и весело да си живеат во Ватиколска со чиста совест дека ниту едно дете нема да биде убиено од неговата мајка (во најмал случај ороспија – освен тоа ороспија крвнички убиец кој ќе гори во деветтиот круг во пеколот)

Се разбира, на многу жени кои затрудниле против своја воља дали како резултат на проституција дали од оргија дали од други настрани ситуации, не им било ускратена можноста да абортираат. Доволно за нив е да земат денешен дневен локален вецник и во мали огласи да побараат еден од илјадниците гинеколошки габинети каде што постои шифра - операција.

Таа операција кошта околу 500-600Е и во глобала малку луѓе можат да си ја дозволат. Но сепак, се тврди дека во Полска има до 200.000 операции годишно. (и многу премолчувани смрни случаи од истите, ама тоа е посебно тема)

Наредна можност која е најверојатно побезбедна но и те како поскапа и недозволива за многу е тн. Аборциска Туристика во една од соседните земји каде што нема никаков проблем со легална аборција. Слично е и во Ирска каде што ирските жени веќе се избориле за легално рекламирање на агенции кои нудат посредување во аборциска туристика во соседна Англија.

Нареден начин е истовремено прославување и евентуално јадење домат или пак јајце по стомак на бродот – Лангенорт кој плови под Холандско Знаме и од време на време допливува до едно 100-тина метри до полскиот брег каде што жените можат да допливат со чамец и да добијат гратис средство за поронување кое што исто така не е легално во местото од каде што допливал чамецот.

Тој начин е препорачлив за радикални феминистки кои секако скоро и никогаш не се трудни оти кој будала би сакал да спие со жена која не се депилира или не носи прслук. Плус тоа радикалните феминистки имаат мустаќи и повеќето се лезбејки.

Доколку некој нема пари, можност или храброст за некои од овие три чекори стално може да се преправа како ништо да не се десило. Тивко да се породи дома, (па нели порано жените така правеле) а после тоа детето да се фрли -

а. во камин

б. да се исече на парчиња и да се стави во буре за туршија (повеќекратно)

в. да се завитка во ќеса и да се џитне во контењер

г. да се остави пред црква (некои цркви веќе имаат за тоа и посебен сејф каде што се фрла детето и така детето преживува и останува во дом за деца, или ако има среќа е посвоено ) - последното сценарио е најоптимистичко. Песимистичките делови се појавуваат за неколку години, но се сомневам дека некое од тие деца би сакало да заврши под а, б или в

толку, stay tuned for the second part:

Alicja Tysiąc – жртва на католичкиот шаријат во Полска

Симон М.- оган и вода

На една бандера, на која што случајно погледна вчера, така за едно 30 цм повисоко од мене забележав залепен скромен леток. На летокот имаше две црно-бели фотографии со црномурест тип со покриени со црна лента очи. На едната фотографија седи потпрен со раката на брадата,онака филозофско настроен. На другата пак изгледа пообично, поафрикански и да не беше лентата сигурно ќе не погледнеше право во очи. На летокот напишале со болдирани букви – смртна казна за Симон М. ХИВ терорист!

Во суштина, тоа беше содржината на летокот. Поминаа неколку недели.

Прв пат го слушнав тоа име пред неколку недели. На вести на радио слушнав дека некојси Симон М., Камерунец со азил во Полска заразил неколку полски моми со ХИВ иако знаел дека е носител. Една девојка пријавила во полиција уште пред пола година, но полицијата не презела никакви мерки се додека бројот на момите не достигнал 4. Оваа вест немаше да го засегне моето внимание доколку не беше пратена со уште еден додаток – Симон М бил многу згоден и најчесто ги запознавал девојките по журки во некои ептен кремски места. Девојкие паѓале на тоа што дотичниот бил наводно познат поет и драматург и ги молел девојките да му помогнат да преведе од англиски неговите дела.
Е ова си реков мора да е интересно, ајде да видиме кој славен херој сме го гостеле во Варшава.

После неколку неуспешни обиди на гугле, успеав да ги откријам преостанатите две букви од неговото име (има една книга за дневникот на Адриан М., носат исто презиме). После тоа беше лесно, напишав име и презиме на гугл и добив безброј страни.
Стварно бил славен.

Решив да проверам зошто. Барајќи така видов дека лицето С.М има и блог, и тоа на англиски. Веднаш почнав да го читам. И еве што открив.

Симон си живеел во Камерун. Работел како новинар во два весници – еден про а еден контра влада. Кога му дале ултиматум да одбери еден го одбрал весникот на опозицијата. Таму пак напишал за тоа како владата е корумпирана и лоша и сфе, и завршил како бегалец во Гана. Во Гана пак не му било интересно па, апелирајќи до ПЕН клубови, со помош на Канада најпосле се нашол во Варшава, каде што прво живеел во хотел со 5 ѕвезди, се разбира на сметка на полскиот ПЕН клуб, за после да биде брзо пренесен во студентски дом а на крај во дом за бегалци. Во Полска е веќе 6 години, и за тоа време се прославил со многу работи освен тоа за што напишав на почетокот. Како прво основал театар со други бегалци и заедно играле 4 негови претстави. Последната претстава се вика – Печатот на Расата (race stamp). Како второ почнал да издава списание во кое што го опишувал животот на бегалците во Полска (околу 2000, претежно чеченци и африканци, не им е интересно, имаат по една соба на фамилија и скоро никакви средства за живот, ама тоа е друга тема)

Се разбира, живеејќи во Полска Симон наишол на цела низа проблеми. Меѓу другото заради својата раса. Најтежок проблем (освен овај кој што го има сега) беше тоа што го обвиниле дека не платил за бензин бидејќи им се видел многу црн. Сепак, сопственикот на бензиската станица му се извинил и се среќно завршило. Освен тоа Симон често помагал во решавање на расистички конфликти во Полска, пишувајќи за нив во весници и ингерирајќи во безброј невладини организации. Сето тоа го документирал и удостапувал. Неговата активност против расизмот му донесе и титула – Антифашист на Годината доделена од антифашистиката организација Нигди Вејнцеј (никогаш повеќе). Објавил и една збирка поезија преведена на полски. Симон пишува на англиски.

Обвинувањата дека е ХИВ позитивен не биле новина за Симон. На својот блог напишал и за неговите неуспешни врски со пољакињи кои што не можеле да се врзат подолго време со него бидејќи бил африканец. Како претседател на друштвото на азиланти и, како што погоре напишав, Антифашист на годината, бил напаѓан многу пати, буквално (скин атекс) и преку озборувања (бил хив позитивен). На блогот тврди дека иако никогаш не се тестирал не е возможно да има ХИВ, и воопшто пољаците се расисти кои тврдат дека секој африканец има сида и како не им е срам.

На вестите тврдат пак дека Симон бил тестиран веднаш кога почнал да живее во домот за бегалци. Било утврдено дека е позитивен и тој многу добро знаел за тоа.

И сега не се знае ништо. Имаме две страни на истата приказна. Имаме околу 4 заразени девојки. Насекаде апели да сите жени кои спиеле со црнци користат презервативи. Насекаде апели да секогаш кога ќе се види црнец да му се плукне во фаца. Се заради Симон М. Тој е хив терорист. Намерно заразувал. Гад! Мајмун! Црко дабогда!

Полските медиуми оживеаа. Секојдневно не ранат со нови податоци за Симон. Полските интернет форуми пукаат од расистички изјави. Се чини дека треба мало пламенче во вид на Симон за да излезат сите наши скриени стравови и омрази кон непознатото и кон она што не сме ние. Ние бели а тој црн. Ние здрави а тој со хив. Доволно е тоа за смртна казна. Доволно е тоа за да почне да се рика и мава. Доволно е тоа да сите припадници на другита раси се плашат да излезат од дома.

Симон М. Е во затвор. Доколку ова сето што се тврди за него во медиумите е вистина тогаш сигурно дека многумина би се откажале од својата толеранција и своето пријателство кон целиот свет. Гледањето на светот црно-бел повторно овде победува со целиот спектар на бои кој иако шарен и убав бара доверба, внимание, акал и отвореност истовремено. А тоа да се достигне е богами тешко. За тоа треба време.

Мене ми остана само да се надевам дека нема повеќе да има слична афера после која што на зидовите и бандерите од градот ќе читам смртни пресуди за странци. Ми остана да се надевам и дека ова е последен момент каде што ми се чини дека она што пољаците го претрпеле до 45 добар дел од нив ништо не научило. Ќе седам и ќе чекам. Имаме топла зима.

п.с нема презимиња и линкови намерно, кој сака може да побара сам, многу е лесно.